Sposób różnicowania łagodnych i złośliwych guzków tarczycy

Patent udzielony na terenie Europy (EP4303323)

Wynalazek dotyczy molekularnej metody diagnostycznej wykorzystującej analizę ekspresji genów do różnicowania łagodnych i złośliwych guzków tarczycy w materiale biopsyjnym. Metoda opiera się na określeniu poziomu ekspresji zestawu 32 genów (AMOT, C3, CAMK2N1, CFI, DCSTAMP, DIO1, DUSP5, EGR1, EMP2, FAM20A, FAXC, FLRT3, HBG1, IGFBP6, IGSF1, ITGA2, KCNQ3, MET, METTL7B, MPZL2, NOD1, OLR1, PDE5A, PSD3, SDC4, SLC26A4, SLC26A7, SLC5A8, SLPI, TM4SF1, TPO, TUSC3) znormalizowanych względem 6 genów referencyjnych. Klasyfikator oparty na algorytmie Support Vector Machine (SVM) z jądrem radialnym analizuje profile ekspresji i określa prawdopodobieństwo złośliwości guzka. System został opracowany i zwalidowany na materiale z populacji polskiej obejmującej ponad 3000 próbek biopsji cienkoigłowych.

• Wysoka dokładność diagnostyczna – 91% specyficzność i 83% czułość klasyfikacji na niezależnym zestawie walidacyjnym
• Redukcja niepotrzebnych operacji – może zmniejszyć liczbę diagnostycznych interwencji chirurgicznych o 70% w przypadkach nieokreślonych cytologicznie
• Prawdopodobieństwo ilościowe – określa nie tylko klasyfikację binarną (łagodny/złośliwy), ale prawdopodobieństwo złośliwości, co wspomaga decyzje kliniczne
• Adaptacja do populacji europejskiej – pierwszy test molekularny opracowany i zwalidowany na populacji polskiej/europejskiej
• Elastyczność progów – możliwość dostosowania progu klasyfikacji w zależności od priorytetów klinicznych
• Minimalne wymagania materiałowe – działa z próbkami o niskim stężeniu RNA (<20ng/ml)
• Szybka diagnostyka – wyniki dostępne w ciągu 1-2 dni roboczych

Gotowy produkt. Przeprowadzono pełne badania rozwojowe, walidację na materiale treningowym i niezależnym zestawie walidacyjnym. System został przetestowany z wykorzystaniem metod RT-qPCR, mikromacierzy oligonukleotydowych i sekwencjonowania RNA-seq.

• Diagnostyka przedoperacyjna – kwalifikacja pacjentów do leczenia chirurgicznego vs obserwacji
• Endokrynologia kliniczna – wspomaganie decyzji przy guzach o nieokreślonym charakterze cytologicznym
• Chirurgia endokrynologiczna – optymalizacja zakresu resekcji
• Onkologia kliniczna – wczesna identyfikacja nowotworów zróżnicowanych tarczycy
• Patologia molekularna – uzupełnienie standardowej diagnostyki cytologicznej
• Medycyna spersonalizowana – indywidualizacja postępowania na podstawie profilu molekularnego
• Ochrona zdrowia publicznego – redukcja kosztów niepotrzebnych interwencji chirurgicznych
• Diagnostyka różnicowa – szczególnie wartościowa dla nowotworów pęcherzykowych tarczycy

@:  sylwia.grzelak@umed.lodz.pl, tel.: 502 447 575