Diagnostyka in vitro ryzyka opóźnionego niedokrwienia mózgu po krwotoku podpajęczynówkowym
Diagnostyka in vitro ryzyka opóźnionego niedokrwienia mózgu po krwotoku podpajęczynówkowym
Zgłoszenie patentowe P.448143
Wynalazek dotyczy przełomowej metody diagnostyki in vitro wykorzystującej trzy synergistyczne biomarkery do przewidywania opóżnionego niedokrwienia mózgu (DCI) po krwotoku podpajęczynówkowym. Kluczowe markery to: 8-iso-prostaglandyna F2α (F2-IsoP) jako biomarker stresu oksydacyjnego (pomiar w 2. dobie po krwotoku), śródbłonkowa syntaza tlenku azotu (eNOS) (pomiar w 6. dobie) oraz fosforan dinukleotydu nikotynamidoadeninowego (NADPH) (pomiar w 6. dobie). Metodologia obejmuje pobieranie próbek krwi po 8-godzinnym głodzeniu, wirowanie, zamrażanie osocza w −80°C i oznaczenia ilościowe metodą ELISA. Wzrost F2-IsoP i eNOS oraz spadek NADPH wskazują na wysokie ryzyko DCI. Kombinacja markerów ma znacząco wyższą wartość predykcyjną niż pojedyncze oznaczenia.
Zaawansowane badania kliniczne zakończone. Przeprowadzono prospektywne badanie wielo-ośrodkowe na 65 pacjentach z krwotokiem podpajęczynówkowym z pękniętego tętniaka oraz 10 zdrowych kontrolach. Badanie uzyskało zgodę komisji bioetycznej (RNN/40/20/KE). Opracowano protokoły pobierania, przechowywania próbek (−80°C) i oznaczeń (kity ELISA: STAT-8-Isoprostane, Human NOS3/eNOS, NADP assay). Przeprowadzono analizę statystyczną z modelami regresji logistycznej, krzywymi ROC i analizą wieloczynnikową.
@: sylwia.grzelak@umed.lodz.pl, tel.: 502 447 575